پیام شما ارسال شد.
بازگشت

شعر گوتان از خوآن خلمان

خوآن خلمان



  1. هفت شعر کوتاه (خوآن رامون خیمنس)
  2. دو شعر (رافائل آلبرتی)
  3. رقص فرشته‌ی کوچک (ویوله‌تا پارا)
  4. بخشی از شعر موهبات (پی‌یر پائولو پازولینی)
  5. بخشی از شعر خاکستر گرامشی (پی‌یر پائولو پازولینی)
  6. مریلین (پی‌یر پائولو پازولینی)
  7. دزدان (پی‌یر پائولو پازولینی)
  8. خلسه‌ی خاک (گلائوبه روشا)
  9. طغیان، بیا (فدریکو گارسیا لورکا)
  10. قاصدان سیاه (سزار وایه‌خو)
  11. صورت‌ات تراشیده از سنگ... (چزاره پاوزه)
  12. فلوت تیره‌ی پشت (پیش‌گفتار) (ولادیمیر مایاکوفسکی)
  13. بازگشت به هفده‌سالگی (ویوله‌تا پارا)
  14. چند پرسش (برتولت برشت)
  15. اقاقیا (نیکانور پارا)
  16. شعر گوتان از خوآن خلمان (خوآن خلمان)
  17. شبانه‌ی خوزه آسونسیون سیلوا (خوزه آسونسیون سیلوا)
  18. دو شعر از دابلیو ایچ ئودن (دابلیو ایچ ئودن)
شعر گوتان از خوآن خلمان

زن کلمه‌ی هرگز بود
گردن‌اش پرتوافشان سِحری غریب
چشمان‌اش پاسدار نسیان
زن در پهلوی چپ من نشست.

«هشدار! هشدار!»
بر خود بانگ زدم: «هشدار!»
اما او چون عشق
چون شب
تسخیرم کرد
در آن پاییز
سکرات موت من
زیر امواج دستان‌اش آرام گرفت.

آواهایی خشک از درون‌ام برخاست
خشم و غم
پاره‌پاره شد و بارید
زن چونان بارانی گوارا فرود آمد
بر تنهایی استخوان‌های من.

چون محکومان می‌لرزیدم
می‌دید و می‌رفت
به ضربت بی‌تعلل خنجر
خود را کشتم
عمر جاودان مرگ‌ام
آرمیده با نام او خواهد گذشت
پایان، جنبش لب‌های من است.
ــــــــــــــــــ
نام شعر گوتان از بازی با کلمه‌ی «تانگو» ساخته شده است.